Tο ελληνικό πρωτότυπο αυτοκίνητο Korres Project 4, που βγαίνει σε τρεις μήνες στην αγορά.
Πηγή: cretalive.gr
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιχειρηματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιχειρηματικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 24 Αυγούστου 2013
Σούπερ αυτοκίνητο, 100% ελληνικό, για δρόμο και βουνό
Tο ελληνικό πρωτότυπο αυτοκίνητο Korres Project 4, που βγαίνει σε τρεις μήνες στην αγορά.
Πηγή: cretalive.gr
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012
Θέλεις να βοηθήσεις κάποιον; Βούλωσέ το και άκου!
Αν και ορισμένα κομμάτια σηκώνουν λίγο παραπάνω συζήτηση, είναι πολύ διδακτική ομιλία, ιδιαίτερα εμπνευσμένη και με διάχυτο χιούμορ, ενώ μας κάνει να αναρωτιώμαστε "ποιό μάθημα που μας διδάσκει να αναφέρει κανείς πρώτο";
Να ακούς τους ανθρώπους (αλήθεια ακούμε πραγματικά τον άλλο); Να βοηθάς αυτούς που είναι παθιασμένοι με τις ιδέες τους και που είναι δεσμευμένοι στο να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; Ποιά είναι η πρώτη αρχή της βοήθειας; Η σημασία της συνεργασίας; Ο ρόλος της επιχειρηματικότητας για την ανάπτυξη της τεχνολογίας και την επίλυση προβλημάτων;
Πόσο εστιαζόμαστε στο "Εμείς" για να πετύχουμε αξιόλογα αποτελέσματα;
Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Η προφητική ομιλία του Jobs το 2005 - "Ζήστε μέχρι να πεθάνετε"
Μπορεί ο μεγάλος καινοτόμος Steve Jobs να μοίρασε διαχρονικά δεκάδες μαθήματα γύρω από τις νέες τεχνολογίες, σε μια ομιλία του, όμως, στους τελειόφοιτους του πανεπιστημίου Stanford το 2005, δώρισε με την ομιλία του μερικά ανεκτίμητα μαθήματα ζωής.
Σάββατο 18 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Ελληνικά προϊόντα στα ράφια μεγάλων καταστημάτων της Ευρώπης
Από την Καρδίτσα…στο Λονδίνο
Προϊόντα μελιού και τομάτας κατευθείαν από την Καρδίτσα έχουν την ευκαιρία να αγοράσουν οι επισκέπτες των καταστημάτων "Harrods", "Harvey Nichols" και "Selfridges" στο Λονδίνο.
Μέλι από άνθη, θυμάρι, κωνοφόρα και έλατα και τομάτα στραγγιστή σε ποικίλες παραλλαγές, είναι τα προϊόντα που δεσπόζουν στα ράφια των φημισμένων αγγλικών πολυκαταστημάτων, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον αγοραστών από όλο τον κόσμο.
Πίσω από τα προϊόντα αυτά βρίσκεται ο παραγωγός από την Καρδίτσα, Αλέξανδρος Γκουσιάρης. Αν και απόφοιτος του Μαθηματικού Τμήματος του ΑΠΘ, ο Αλέξανδρος Γκουσιάρης αποφάσισε σε νεαρή ηλικία να ασχοληθεί με την παραγωγή μελιού, στην αρχή ερασιτεχνικά και αργότερα επαγγελματικά.
Τα μυστικά του επαγγέλματος μετέφερε, άλλωστε, η οικογένειά του πάππου προς πάππου, καθώς οι πρόγονοί του εξέτρεφαν, στα τέλη του 19ου αιώνα, μελίσσια στην αυλή του σπιτιού τους, για την κάλυψη των ετήσιων οικογενειακών αναγκών σε μέλι.
Το 1996 ιδρύει εταιρεία παραγωγής και τυποποίησης μελιού, με έδρα το χωριό Ηλιάς Καρδίτσας. Την ίδια χρονιά η διάθεση του μελιού σε φιλανθρωπικό μπαζάρ του δίνει το "εισιτήριο" για τις αγορές του εξωτερικού.
Στην εκδήλωση, το μέλι δοκιμάζει τυχαία ο Παναγής Μανουηλίδης, ιδιοκτήτης της εταιρείας εμπορίας και διάθεσης ελληνικών προϊόντων στην Αγγλία "Odysea", ο οποίος του προτείνει επαγγελματική συνεργασία για εξαγωγή του μελιού στο εξωτερικό. Τα μικρά βαζάκια μελιού του Αλέξανδρου αρχίζουν να ταξιδεύουν και να βρίσκουν τη θέση τους στα ράφια των πιο πολυτελών καταστημάτων της Αγγλίας.
Το 1998 ο ίδιος άνθρωπος τον παροτρύνει να αρχίσει και τη συστηματική καλλιέργεια τομάτας, ενθουσιασμένος από τη δοκιμή της σπιτικής σάλτσας τομάτας, που ετοιμάζει ο Αλέξανδρος Γκουσιάρης. Έτσι, αρχίζει και την καλλιέργεια τομάτας, που στη συνέχεια παστεριώνεται με παραδοσιακό τρόπο. Στήνεται μια μικρή μονάδα τυποποίησης και συσκευασίας, όπου δουλεύουν οι γυναίκες του χωριού και σύντομα τα βάζα αυτά βρίσκονται στα "Harrods", τα "Selfridges" και τα "Harvey Nichols". Το 2004 τα προϊόντα πιστοποιούνται ως βιολογικά.
Σήμερα, το 90% της παραγωγής του Αλέξανδρου Γκουσιάρη διατίθεται στο εξωτερικό με την ετικέτα "Odysea", ενώ στην Ελλάδα η διάθεση γίνεται περιορισμένα σε καταστήματα, αλλά και πολυτελή ξενοδοχεία, με τις ετικέτες "Μέλι, παραγωγή Γκουσιάρης" και "Τομάτα Στραγγιστή".
Τα προϊόντα έχουν αποσπάσει πλήθος βραβείων στην Αγγλία, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Επίσης, δειλά βήματα για την προώθησή τους γίνονται ήδη σε Αυστρία και Γερμανία.
Μέλι από άνθη, θυμάρι, κωνοφόρα και έλατα και τομάτα στραγγιστή σε ποικίλες παραλλαγές, είναι τα προϊόντα που δεσπόζουν στα ράφια των φημισμένων αγγλικών πολυκαταστημάτων, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον αγοραστών από όλο τον κόσμο.
Πίσω από τα προϊόντα αυτά βρίσκεται ο παραγωγός από την Καρδίτσα, Αλέξανδρος Γκουσιάρης. Αν και απόφοιτος του Μαθηματικού Τμήματος του ΑΠΘ, ο Αλέξανδρος Γκουσιάρης αποφάσισε σε νεαρή ηλικία να ασχοληθεί με την παραγωγή μελιού, στην αρχή ερασιτεχνικά και αργότερα επαγγελματικά.
Τα μυστικά του επαγγέλματος μετέφερε, άλλωστε, η οικογένειά του πάππου προς πάππου, καθώς οι πρόγονοί του εξέτρεφαν, στα τέλη του 19ου αιώνα, μελίσσια στην αυλή του σπιτιού τους, για την κάλυψη των ετήσιων οικογενειακών αναγκών σε μέλι.
Το 1996 ιδρύει εταιρεία παραγωγής και τυποποίησης μελιού, με έδρα το χωριό Ηλιάς Καρδίτσας. Την ίδια χρονιά η διάθεση του μελιού σε φιλανθρωπικό μπαζάρ του δίνει το "εισιτήριο" για τις αγορές του εξωτερικού.
Στην εκδήλωση, το μέλι δοκιμάζει τυχαία ο Παναγής Μανουηλίδης, ιδιοκτήτης της εταιρείας εμπορίας και διάθεσης ελληνικών προϊόντων στην Αγγλία "Odysea", ο οποίος του προτείνει επαγγελματική συνεργασία για εξαγωγή του μελιού στο εξωτερικό. Τα μικρά βαζάκια μελιού του Αλέξανδρου αρχίζουν να ταξιδεύουν και να βρίσκουν τη θέση τους στα ράφια των πιο πολυτελών καταστημάτων της Αγγλίας.
Το 1998 ο ίδιος άνθρωπος τον παροτρύνει να αρχίσει και τη συστηματική καλλιέργεια τομάτας, ενθουσιασμένος από τη δοκιμή της σπιτικής σάλτσας τομάτας, που ετοιμάζει ο Αλέξανδρος Γκουσιάρης. Έτσι, αρχίζει και την καλλιέργεια τομάτας, που στη συνέχεια παστεριώνεται με παραδοσιακό τρόπο. Στήνεται μια μικρή μονάδα τυποποίησης και συσκευασίας, όπου δουλεύουν οι γυναίκες του χωριού και σύντομα τα βάζα αυτά βρίσκονται στα "Harrods", τα "Selfridges" και τα "Harvey Nichols". Το 2004 τα προϊόντα πιστοποιούνται ως βιολογικά.
Σήμερα, το 90% της παραγωγής του Αλέξανδρου Γκουσιάρη διατίθεται στο εξωτερικό με την ετικέτα "Odysea", ενώ στην Ελλάδα η διάθεση γίνεται περιορισμένα σε καταστήματα, αλλά και πολυτελή ξενοδοχεία, με τις ετικέτες "Μέλι, παραγωγή Γκουσιάρης" και "Τομάτα Στραγγιστή".
Τα προϊόντα έχουν αποσπάσει πλήθος βραβείων στην Αγγλία, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Επίσης, δειλά βήματα για την προώθησή τους γίνονται ήδη σε Αυστρία και Γερμανία.
Πηγή: protothema.gr
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Επάγγελμα: Καλλιεργητής σαλιγκαριών
Αυξάνονται διαρκώς οι μονάδες εκτροφής σαλιγκαριών που ανήκουν σε νέους αλλά και παλιούς αγρότες, οι οποίοι ξέφυγαν από την φιλοσοφία της παραδοσιακής καλλιέργειας και τόλμησαν να επενδύσουν σε νέες πρωτοποριακές ζωικές παραγωγές καταγράφοντας ήδη μεγάλη επιτυχία.
Στη χώρα μας όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη οι φυσικοί πληθυσμοί έχουν μειωθεί σημαντικά λόγω της ανεξέλεγκτης συλλογής και της εντατικοποίησης της γεωργικής παραγωγής με τη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, με τη βοήθεια κοινοτικών πόρων, καταγράφεται μια σημαντική αύξηση των επενδύσεων για οργανωμένες μονάδες εκτροφής σαλιγκαριών. Υπολογίζεται ότι σήμερα είναι ενεργές περί τις 90 μονάδες σε όλη την επικράτεια.
Στη χώρα μας όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη οι φυσικοί πληθυσμοί έχουν μειωθεί σημαντικά λόγω της ανεξέλεγκτης συλλογής και της εντατικοποίησης της γεωργικής παραγωγής με τη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, με τη βοήθεια κοινοτικών πόρων, καταγράφεται μια σημαντική αύξηση των επενδύσεων για οργανωμένες μονάδες εκτροφής σαλιγκαριών. Υπολογίζεται ότι σήμερα είναι ενεργές περί τις 90 μονάδες σε όλη την επικράτεια.
Η εν λόγω δραστηριότητα έχει δυο τύπους, την ανοιχτού ολοκληρωμένου βιολογικού κύκλου και την κλειστού τύπου που απαιτεί ορισμένες υποτυπώδεις εγκαταστάσεις. Οι περισσότεροι επίδοξοι... καλλιεργητές προτιμούν την ανοικτού τύπου καθώς η μέση έκταση που απαιτείται είναι πέντε στρέμματα, με ετήσια απόδοση 1.000 κιλά εμπορεύσιμο σαλιγκάρι και χαμηλότερο συγκριτικά κόστος, περί τις 20.000 ευρώ (μαζί με το ΦΠΑ).
Αυτό, ωστόσο δεν σημαίνει ότι μπορεί ο κάθε υποψήφιος επενδυτής που διαθέτει την έκταση και τα κεφάλαια να προχωρήσει στη δημιουργία μονάδας. Καθώς η σαλιγκαροτροφία είναι μια ιδιαίτερη παραγωγή, κάθε μελλοντικός εκτροφέας θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει την απορρόφηση της παραγωγής του από εμπορικές εταιρείες σε Ελλάδα ή το εξωτερικό, με το δεύτερο να είναι πιο σύνηθες.
Διαβάστε αύριο στο «Κεφάλαιο»: Αναλυτικά όλα τα βήματα για την εκτροφή σαλιγκαριών, τα προαπαιτούμενα, οι κίνδυνοι, το προσδοκώμενο κέρδος και οι προϋποθέσεις για την λήψη επιχορήγησης ώστε να υλοποιηθεί μια επένδυση που κερδίζει κάθε μέρα και περισσότερο έδαφος στη χώρα μας, προσελκύοντας ακόμη και…. πολιτικούς.
Πηγή: capital.gr
Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011
Το τέλος του μεσαίου μάνατζερ
Μ
Της Χριστινας Δαμουλιανου / xd@kathimerini.gr
Τάραξε πάλι τα νερά του εφησυχασμού μας με το άρθρο της «Το τέλος του μεσαίου μάνατζερ» -το οποίο δημοσίευσε πρόσφατα το Harvard Business Review- η διεθνώς γνωστή συγγραφέας και καθηγήτρια Μάνατζμεντ του London Business School, Lynda Gratton, η οποία, παράλληλα, είναι η επικεφαλής ομάδας στην οποία συμμετέχουν περί τα 200 στελέχη πολυεθνικών οργανισμών, ακαδημαϊκοί αλλά και άλλοι επαγγελματίες στο πλαίσιο προγράμματος παγκόσμιας Ερευνας για «Το Μέλλον της Εργασίας».
Χωρίς περιστροφές -με τεκμηριωμένη, όμως, αιτιολόγηση- μας λέει ότι «τα κλασικά καθήκοντα του μεσαίου μάνατζερ σύντομα θα εξαφανισθούν». Αναλύει λοιπόν ότι τη στιγμή αυτή «η τεχνολογία είναι ο μεγάλος γενικός μάνατζερ», αφού «η Βιομηχανική Επανάσταση» έκλεισε πλέον τον κύκλο της και τώρα, ολόκληρος ο κόσμος έχει εισέλθει στην «Επανάσταση της Τεχνολογίας» για την οποία οι απόψεις λένε ότι είναι ισότιμη της Βιομηχανικής, εκείνης που ως γνωστόν, αφού μηχανοποίησε την εργασία «κατέστρεψε» ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης εργασίας.
Εξηγεί λοιπόν γιατί ο επικείμενος «θάνατος» των κλασικών καθηκόντων του μεσαίου μάνατζερ είναι συνέπεια της τεχνολογικής επανάστασης και των «δραματικών βελτιώσεων» που μας παρέχει. Για παράδειγμα, χάρη στην τεχνολογία «μπορούμε να γνωρίζουμε πολύ καλύτερα τους πελάτες μας και το πώς να διαπραγματευτούμε μαζί τους, έχουμε καλύτερη πληροφόρηση προκειμένου να λάβουμε αποφάσεις, έχουμε την ικανότητα να εργαζόμαστε με εικονικές ομάδες που είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο τον πλανήτη». Αλλά όχι μόνο αυτό. Ο «αόρατος θρύλος» της αλλαγής αυτής μπορεί να είναι πολύ περισσότερο ουσιαστικός, αφού «αλλάζει αυτή καθαυτήν τη φύση της εργασίας των ανθρώπων».
Πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση οι τεχνίτες ήσαν εκείνοι που δημιουργούσαν τη μεγαλύτερη αξία. Αφού μαθήτευαν για πολλά χρόνια και ως επιδέξιοι τεχνίτες πλέον, κέρδιζαν την εκτίμηση των συνάδελφων τους, τότε γίνονταν και εκείνοι οι δάσκαλοι για τους νέους μαθητευόμενους. Ομως, η Βιομηχανική Επανάσταση αυτοματοποίησε πολλές από τις δεξιότητές τους, με αποτέλεσμα για την πλειονότητα των εργασιών να μην απαιτείται πλέον παρά μια «ρηχή» γενική δεξιότητα με την οποία μπορεί μεν η «δουλειά να γινόταν ομαλά», ωστόσο, δεν υπήρχε οιαδήποτε δημιουργία είτε καινοτομία. Ιδού, λοιπόν σήμερα η «Αυτή Μεγαλειότης η Τεχνολογία» που, κατά την κ. Gratton, έχει γίνει «ο μεγάλος γενικός μάνατζερ», αφού είναι σε θέση να παρακολουθεί στενά την εκτέλεση, να παρέχει άμεση ενημερωτική πληροφόρηση, μπορεί ακόμη να δημιουργεί τις αναφορές και τις παρουσιάσεις. Αλλά και όχι μόνο. Επιπλέον, αυξάνονται σταθερά οι αυτοδιοικούμενες ομάδες ειδικών δεξιοτήτων - κάτι που κάνει ευάλωτα τα άτομα που διαθέτουν δεξιότητες γενικού μάνατζμεντ. «Στο παρελθόν τα δίκτυα και οι ικανότητές τους αναπτύσσονταν μέσα σε μία και μόνο εταιρεία. Ωστόσο, με τη μείωση της θητείας ενός στελέχους στην ίδια εταιρεία, οι εργαζόμενοι δεν έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν γνώση σε βάθος, κάτι που θα μπορούσε να εκτιμηθεί δεόντως σε κάποιαν άλλη εταιρεία.
Και, σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, υπάρχει και το Ιντερνετ με τις μηχανές αναζήτησης μέσα από τις οποίες «όλοι μπορούμε να γνωρίζουμε τα πάντα». Η συναρπαστική, και ως ομιλήτρια, κ. Gratton -όπως την βιώσαμε πέρυσι την άνοιξη στην Αθήνα, σε σεμινάριο για το μέλλον της εργασίας της Boussias Conferences- διερωτάται «πώς είναι δυνατόν να δημιουργήσεις ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έστω και αν είσαι “πολυτεχνίτης” όταν για ανταγωνιστή σου έχεις τη Wikipedia».
Ομως και τα στελέχη έχουν αλλάξει στάση απέναντι στο μάνατζμεντ. Ιδιαιτέρως οι νέοι μας της Γενιάς Υ (Generation Y), οι οποίοι σύμφωνα με την έρευνα της κ. Gratton «δεν αποδίδουν αξία πλέον στο να δίνουν αναφορά σε κάποιον, ο οποίος απλώς παρακολουθεί αυτά που εκείνοι κάνουν». Με το σκεπτικό ότι αυτό είναι κάτι που μπορούν και οι ίδιοι να το κάνουν, είτε οι συνάδελφοί τους είτε ακόμη και κάποια μηχανή. Αντιθέτως, αποδίδουν ιδιαίτερη αξία στην καθοδήγηση και στην εκπαίδευση από κάποιον τον οποίο σέβονται. Από κάποιον που τον θεωρούν «δάσκαλο» και όχι επειδή είναι ο «γενικός μάνατζερ».
Και η ευαίσθητη στην ανθρώπινη επικοινωνία -με σπουδές και στην ψυχολογία- κ. Gratton, με επίγνωση ότι το άρθρο της μπορεί να είναι «κακά μαντάτα» για τους παραδοσιακούς μεσαίους μάνατζερ, απευθύνεται πρόσωπο-με-πρόσωπο σε αυτούς, με το εξής ρητορικό ερώτημα: «τι σημαίνουν άραγε όλα αυτά για σένα, όταν δεν είσαι καταδικασμένος να βγεις σε πρόωρη συνταξιοδότηση;». Τους προτείνει λοιπόν να προχωρήσουν σε δύο κρίσιμες επενδύσεις. Η πρώτη είναι να αποκτήσουν και να αναπτύξουν γνώση και ικανότητες που είναι πολύτιμες και σπάνιες, «κάτι που θα το έλεγα να δημιουργήσεις τη δική σου “υπογραφή”, γιατί χωρίς αυτήν είσαι αόρατος και δεν θα μπορείς πλέον να “ξεφυτρώνεις” και εσύ ανάμεσα στη γεμάτη παγίδες ζωή των μάνατζερ».
Διευκρινίζει, επίσης, ότι το να γίνει το στέλεχος «ορατό» είναι κάτι που δεν θα προέλθει από το Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού, αλλά από τις ταχύτατα αναδυόμενες νέες «τέχνες» του μέλλοντος, με τις οποίες θα επιβεβαιώνονται δεξιότητες και αυξημένη γνώση. Ως δεύτερη επένδυση αναφέρει την ανάπτυξη σε νέους τομείς εξειδίκευσης ή σε παρεμφερείς, αλλά «σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής σου». Μόνο που στο μέλλον δεν θα έχει την ίδια αξία η οποιαδήποτε βαθιά γνώση. «Βάλε κάτω το μυαλό σου για να σκεφθείς ποιες εξειδικεύσεις είναι σπάνιες και ποιες είναι δύσκολες σε απομιμήσεις, όπως και ποια καριέρα θα είναι η πλέον επιτυχής. Σύμφωνα με τη δική μου έρευνα, για τις επόμενες δεκαετίες, ιδιαίτερα υψηλή αξία θα αποδώσει η κοινωνική επιχειρηματικότητα και η μικρο-επιχειρηματικότητα, όπως και οι επιστήμες για τη ζωή και την υγεία, για την εξοικονόμηση ενέργειας και το coaching». Η χαρισματική αρθρογράφος τελειώνει με το ερώτημα «είσαι, άραγε, επαρκώς “στεγανοποιημένος” γι’ αυτό το μέλλον;».
Πηγή: Καθημερινή
Δεν μπορείς να δημιουργήσεις ανταγωνιστικό πλεονέκτημα όταν
για ανταγωνιστή έχεις τη Wikipedia
Τάραξε πάλι τα νερά του εφησυχασμού μας με το άρθρο της «Το τέλος του μεσαίου μάνατζερ» -το οποίο δημοσίευσε πρόσφατα το Harvard Business Review- η διεθνώς γνωστή συγγραφέας και καθηγήτρια Μάνατζμεντ του London Business School, Lynda Gratton, η οποία, παράλληλα, είναι η επικεφαλής ομάδας στην οποία συμμετέχουν περί τα 200 στελέχη πολυεθνικών οργανισμών, ακαδημαϊκοί αλλά και άλλοι επαγγελματίες στο πλαίσιο προγράμματος παγκόσμιας Ερευνας για «Το Μέλλον της Εργασίας».
Χωρίς περιστροφές -με τεκμηριωμένη, όμως, αιτιολόγηση- μας λέει ότι «τα κλασικά καθήκοντα του μεσαίου μάνατζερ σύντομα θα εξαφανισθούν». Αναλύει λοιπόν ότι τη στιγμή αυτή «η τεχνολογία είναι ο μεγάλος γενικός μάνατζερ», αφού «η Βιομηχανική Επανάσταση» έκλεισε πλέον τον κύκλο της και τώρα, ολόκληρος ο κόσμος έχει εισέλθει στην «Επανάσταση της Τεχνολογίας» για την οποία οι απόψεις λένε ότι είναι ισότιμη της Βιομηχανικής, εκείνης που ως γνωστόν, αφού μηχανοποίησε την εργασία «κατέστρεψε» ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης εργασίας.
Εξηγεί λοιπόν γιατί ο επικείμενος «θάνατος» των κλασικών καθηκόντων του μεσαίου μάνατζερ είναι συνέπεια της τεχνολογικής επανάστασης και των «δραματικών βελτιώσεων» που μας παρέχει. Για παράδειγμα, χάρη στην τεχνολογία «μπορούμε να γνωρίζουμε πολύ καλύτερα τους πελάτες μας και το πώς να διαπραγματευτούμε μαζί τους, έχουμε καλύτερη πληροφόρηση προκειμένου να λάβουμε αποφάσεις, έχουμε την ικανότητα να εργαζόμαστε με εικονικές ομάδες που είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο τον πλανήτη». Αλλά όχι μόνο αυτό. Ο «αόρατος θρύλος» της αλλαγής αυτής μπορεί να είναι πολύ περισσότερο ουσιαστικός, αφού «αλλάζει αυτή καθαυτήν τη φύση της εργασίας των ανθρώπων».
Πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση οι τεχνίτες ήσαν εκείνοι που δημιουργούσαν τη μεγαλύτερη αξία. Αφού μαθήτευαν για πολλά χρόνια και ως επιδέξιοι τεχνίτες πλέον, κέρδιζαν την εκτίμηση των συνάδελφων τους, τότε γίνονταν και εκείνοι οι δάσκαλοι για τους νέους μαθητευόμενους. Ομως, η Βιομηχανική Επανάσταση αυτοματοποίησε πολλές από τις δεξιότητές τους, με αποτέλεσμα για την πλειονότητα των εργασιών να μην απαιτείται πλέον παρά μια «ρηχή» γενική δεξιότητα με την οποία μπορεί μεν η «δουλειά να γινόταν ομαλά», ωστόσο, δεν υπήρχε οιαδήποτε δημιουργία είτε καινοτομία. Ιδού, λοιπόν σήμερα η «Αυτή Μεγαλειότης η Τεχνολογία» που, κατά την κ. Gratton, έχει γίνει «ο μεγάλος γενικός μάνατζερ», αφού είναι σε θέση να παρακολουθεί στενά την εκτέλεση, να παρέχει άμεση ενημερωτική πληροφόρηση, μπορεί ακόμη να δημιουργεί τις αναφορές και τις παρουσιάσεις. Αλλά και όχι μόνο. Επιπλέον, αυξάνονται σταθερά οι αυτοδιοικούμενες ομάδες ειδικών δεξιοτήτων - κάτι που κάνει ευάλωτα τα άτομα που διαθέτουν δεξιότητες γενικού μάνατζμεντ. «Στο παρελθόν τα δίκτυα και οι ικανότητές τους αναπτύσσονταν μέσα σε μία και μόνο εταιρεία. Ωστόσο, με τη μείωση της θητείας ενός στελέχους στην ίδια εταιρεία, οι εργαζόμενοι δεν έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν γνώση σε βάθος, κάτι που θα μπορούσε να εκτιμηθεί δεόντως σε κάποιαν άλλη εταιρεία.
Και, σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, υπάρχει και το Ιντερνετ με τις μηχανές αναζήτησης μέσα από τις οποίες «όλοι μπορούμε να γνωρίζουμε τα πάντα». Η συναρπαστική, και ως ομιλήτρια, κ. Gratton -όπως την βιώσαμε πέρυσι την άνοιξη στην Αθήνα, σε σεμινάριο για το μέλλον της εργασίας της Boussias Conferences- διερωτάται «πώς είναι δυνατόν να δημιουργήσεις ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έστω και αν είσαι “πολυτεχνίτης” όταν για ανταγωνιστή σου έχεις τη Wikipedia».
Ομως και τα στελέχη έχουν αλλάξει στάση απέναντι στο μάνατζμεντ. Ιδιαιτέρως οι νέοι μας της Γενιάς Υ (Generation Y), οι οποίοι σύμφωνα με την έρευνα της κ. Gratton «δεν αποδίδουν αξία πλέον στο να δίνουν αναφορά σε κάποιον, ο οποίος απλώς παρακολουθεί αυτά που εκείνοι κάνουν». Με το σκεπτικό ότι αυτό είναι κάτι που μπορούν και οι ίδιοι να το κάνουν, είτε οι συνάδελφοί τους είτε ακόμη και κάποια μηχανή. Αντιθέτως, αποδίδουν ιδιαίτερη αξία στην καθοδήγηση και στην εκπαίδευση από κάποιον τον οποίο σέβονται. Από κάποιον που τον θεωρούν «δάσκαλο» και όχι επειδή είναι ο «γενικός μάνατζερ».
Και η ευαίσθητη στην ανθρώπινη επικοινωνία -με σπουδές και στην ψυχολογία- κ. Gratton, με επίγνωση ότι το άρθρο της μπορεί να είναι «κακά μαντάτα» για τους παραδοσιακούς μεσαίους μάνατζερ, απευθύνεται πρόσωπο-με-πρόσωπο σε αυτούς, με το εξής ρητορικό ερώτημα: «τι σημαίνουν άραγε όλα αυτά για σένα, όταν δεν είσαι καταδικασμένος να βγεις σε πρόωρη συνταξιοδότηση;». Τους προτείνει λοιπόν να προχωρήσουν σε δύο κρίσιμες επενδύσεις. Η πρώτη είναι να αποκτήσουν και να αναπτύξουν γνώση και ικανότητες που είναι πολύτιμες και σπάνιες, «κάτι που θα το έλεγα να δημιουργήσεις τη δική σου “υπογραφή”, γιατί χωρίς αυτήν είσαι αόρατος και δεν θα μπορείς πλέον να “ξεφυτρώνεις” και εσύ ανάμεσα στη γεμάτη παγίδες ζωή των μάνατζερ».
Διευκρινίζει, επίσης, ότι το να γίνει το στέλεχος «ορατό» είναι κάτι που δεν θα προέλθει από το Τμήμα Ανθρωπίνου Δυναμικού, αλλά από τις ταχύτατα αναδυόμενες νέες «τέχνες» του μέλλοντος, με τις οποίες θα επιβεβαιώνονται δεξιότητες και αυξημένη γνώση. Ως δεύτερη επένδυση αναφέρει την ανάπτυξη σε νέους τομείς εξειδίκευσης ή σε παρεμφερείς, αλλά «σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής σου». Μόνο που στο μέλλον δεν θα έχει την ίδια αξία η οποιαδήποτε βαθιά γνώση. «Βάλε κάτω το μυαλό σου για να σκεφθείς ποιες εξειδικεύσεις είναι σπάνιες και ποιες είναι δύσκολες σε απομιμήσεις, όπως και ποια καριέρα θα είναι η πλέον επιτυχής. Σύμφωνα με τη δική μου έρευνα, για τις επόμενες δεκαετίες, ιδιαίτερα υψηλή αξία θα αποδώσει η κοινωνική επιχειρηματικότητα και η μικρο-επιχειρηματικότητα, όπως και οι επιστήμες για τη ζωή και την υγεία, για την εξοικονόμηση ενέργειας και το coaching». Η χαρισματική αρθρογράφος τελειώνει με το ερώτημα «είσαι, άραγε, επαρκώς “στεγανοποιημένος” γι’ αυτό το μέλλον;».
Πηγή: Καθημερινή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)