Μην κρίνεις από την εικόνα

Ο Joel Pares σου ανοίγει λίγο τα μάτια.

Κάθεσαι στο μετρό, κοιτάζεις τον ξένο απέναντι και τον φαντάζεσαι εγκληματία, έμπορο ναρκωτικών ή σφαγέα ανηλίκων σαν τον Ηρώδη. Ok, δεν το κάνεις πάντα, αλλά πολλές φορές κρίνεις έναν άνθρωπο από την εικόνα του. Αν δεν το κάνεις ανήκεις σε μία πολύ μικρή μειοψηφία και μπράβο σου. Ο Joel Pares ήταν ένας αμερικάνος καταδρομέας που έγινε φωτογράφος. Τα πορτρέτα του στη σειρά Judging America δείχνουν αυτό ακριβώς: το πόσο εύκολα μπορεί να σε παραπλανήσει η εικόνα κάποιου, το χρώμα του, το ύφος του μια συγκεκριμένη στιγμή, τα στερεότυπα με τα οποία έχεις μεγαλώσει, ακόμα και η ψυχολογική σου κατάσταση εκείνη την ώρα [γιατί άνθρωποι είμαστε, δεν είναι και τόσο ρόδινη η ζωή]. Δες τα [με υπομονή γιατί είναι gif] και θα καταλάβεις.
“Many of us judge incorrectly by someone’s ethnicity, by their profession, and by their sexual interest,” λέει ο φωτογράφος. “The purpose of this series is to open our eyes and make us think twice before judging someone, because we all judge even if we try not to.”. Δηλαδή, πολλοί από εμάς κρίνουμε λανθασμένα βασισμένοι στην εθνικότητα καποιου, από το επάγγελμά του και από τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Ο σκοπός αυτής της σειράς φωτογραφιών είναι να μας κάνει να ανοίξουμε τα μάτια μας και να σκεφτούμε διπλά πριν κρίνουμε τον οποιονδήποτε, επειδή όλοι το κάνουμε, ακόμα κι όταν προσπαθούμε για το αντίθετο. 

Δες όλες τις φωτογραφίες στο grekamag.gr

Απεικονίζοντας την έκθεση παιδιών στην εκμετάλλευση και στην κακοποίηση

 

 

This photo spread on social networking sites , and it is one of the most genius photos in 2013

The first image refers to the exploitation of religion wrongly by the religious establishment to people and controlling them and their ideas.

The second image is on the subject of child abuse in tourism authority of Thailand.

The third image indicating the war in Syria.

The fourth image : Organ trading on the black market, where the first victims are the children of the poorest countries.

The fifth image refers to weapons and gangs and mafias in the United States.

And finally the sixth image: the obesity caused by major fast food companies, which Still its victims are children .

Erik Ravelo – Los Intocables

 

Πηγή

Ο μικρός Luiz Antonio και το χταπόδι

Ο μικρός κάνει ερωτήσεις των οποίων οι απαντήσεις είναι τόσο προφανείς όμως ταυτόχρονα τόσο δύσκολο να εξηγηθούν! Ίσως επειδή σχετίζονται με την ουσία της ύπαρξης και όχι απλώς με τη διαδικασία αυτής...

Το πείραμα του Μίλγκραμ

Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων. Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση -πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών. Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.

Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη. Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και -μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου».